Grzyby saprotroficzne odpowiadają za rozkład martwej materii organicznej, w tym drewna. Dzięki nim możliwy jest obieg węgla oraz innych pierwiastków niezbędnych do wzrostu roślin. Bez ich działalności las stopniowo zasypywałyby warstwy nierozłożonych liści, gałęzi i martwych pni.

Jeszcze większe znaczenie dla wzrostu drzew mają grzyby mykoryzowe, które tworzą z korzeniami roślin ścisłą, obustronnie korzystną symbiozę. Drzewa dostarczają grzybom cukrów powstałych w procesie fotosyntezy, a w zamian otrzymują skuteczniejsze wsparcie w pobieraniu wody i składników mineralnych. Strzępki grzybni zwiększają powierzchnię chłonną korzeni nawet kilkutysięckrotnie, poprawiając odporność roślin na suszę, choroby i zanieczyszczenia środowiska. Grzyby mykoryzowe uczestniczą również w sekwestracji węgla, wspierając magazynowanie dwutlenku węgla w ekosystemach leśnych.

Trzecią grupę stanowią grzyby pasożytnicze. Choć często wywołują choroby drzew i mogą prowadzić do ich zamierania, pełnią także ważną funkcję regulacyjną w naturalnych ekosystemach. Kontrolują liczebność populacji różnych organizmów i wpływają na naturalne procesy selekcji.

• Grzyby są niezbędnym elementem funkcjonowania lasów i innych ekosystemów lądowych.
• Kluczową rolę odgrywa nie widoczny owocnik, lecz rozległa sieć grzybni rozwijająca się w glebie, drewnie i korzeniach roślin.
• Grzyby saprotroficzne odpowiadają za rozkład martwej materii i zamykanie obiegu składników odżywczych.
• Grzyby mykoryzowe zwiększają dostępność wody i składników mineralnych dla drzew oraz wspierają magazynowanie węgla w ekosystemie.
• Grzyby pasożytnicze, mimo że mogą powodować choroby, są naturalnym elementem regulującym funkcjonowanie lasów.
• Bez grzybów doszłoby do załamania obiegu materii, osłabienia wzrostu roślin i stopniowego zaniku ekosystemów leśnych.
• Zmiany klimatu prawdopodobnie nie doprowadzą do całkowitego zniknięcia grzybów, ale mogą zmieniać ich skład gatunkowy i ograniczać lokalną bioróżnorodność.

Współczesna nauka nie pozostawia wątpliwości – las bez grzybów praktycznie nie mógłby istnieć. Są one nie tylko „sprzątaczami” przyrody, ale także partnerami drzew, regulatorami procesów ekologicznych i jednym z fundamentów stabilności całych ekosystemów.