W warunkach postępujących zmian klimatycznych oraz coraz częstszych okresów suszy i gwałtownych opadów, szczególnego znaczenia nabiera ochrona gleb przed degradacją i erozją. Dotyczy to zwłaszcza terenów pochyłych, skarp, nasypów oraz gruntów o niskiej jakości rolniczej, gdzie procesy wymywania i przesuszania prowadzą do szybkiej utraty struktury gleby oraz jej aktywności biologicznej. Odpowiednio dobrane obsadzenia roślinne mogą stanowić skuteczne, naturalne narzędzie stabilizacji podłoża, ograniczania spływu powierzchniowego oraz odbudowy funkcji biologicznych gleby.

 Fundacja NaturKraft prowadzi działania badawcze, obserwacyjne ukierunkowane na poszukiwanie rozwiązań dla terenów trudnych, zdegradowanych, jałowych, gleb klas V–VI, obejmujących piaski, żwiry i gleby gliniaste, w tym o niskiej retencji wodnej. W centrum zainteresowania znajdują się zarówno gatunki roślin rodzimych, jak i wybrane gatunki obcego pochodzenia – przede wszystkim obsady sprowadzane z Azji, wykazujące wysoką odporność na stres wodny, ubogie podłoże oraz ekstremalne warunki pogodowe.

Szczególnym przedmiotem badań są gatunki miskantów – Miscanthus (rośliny z rodziny wiechlinowców, należą do nich w zależności od ujęcia systematycznego od 14 do nawet 20 różnych gatunków wieloletnich) oraz rozplenic (Pennisetum alopecuroides). Gatunki te charakteryzują się silnie rozwiniętym, głębokim i gęstym systemem korzeniowym, który pełni kluczową funkcję w stabilizacji gruntu. Rozbudowana sieć korzeni ogranicza erozję wodną i wietrzną, poprawia strukturę gleby, zwiększa jej przepuszczalność oraz wspiera magazynowanie wilgoci. W przypadku terenów pochyłych system korzeniowy działa jak naturalne „zbrojenie biologiczne”, wzmacniające podłoże i ograniczające osuwanie się warstw gleby.

Badania prowadzone przez NaturKraft obejmują również wpływ tych roślin na procesy sukcesji ekologicznej oraz rozwój rodzimych gatunków pionierskich. Analizowane jest m.in. to, czy obecność wysokich traw tworzy mikrośrodowisko sprzyjające naturalnej regeneracji ekosystemu, zatrzymywaniu materii organicznej oraz zwiększaniu bioróżnorodności biologicznej. Istotnym obszarem obserwacji pozostaje także wpływ nasadzeń na życie glebowe – rozwój mikroorganizmów, grzybów mikoryzowych, bezkręgowców oraz innych procesów odpowiedzialnych za tworzenie próchnicy.

W perspektywie długoterminowej tego typu rozwiązania mogą odegrać istotną rolę w adaptacji krajobrazu do zmieniających się warunków klimatycznych. Roślinność o silnym potencjale regeneracyjnym może nie tylko chronić glebę przed degradacją, lecz również wspierać odbudowę lokalnych ekosystemów, poprawę retencji wodnej oraz zwiększanie odporności terenów zdegradowanych na ekstremalne zjawiska pogodowe.